* ( بَيْنِي وَبَيْنِكَ » ) * . 6 - پس از سنگباران شيطان و پليدى ، نوبت ذبح قربانى و خوردن از آن است و خوراندن به ديگران * ( فَكُلُوا مِنْها وَأَطْعِمُوا الْقانِعَ وَالْمُعْتَرَّ ) * حجّ : 36 . آيا آن نشانه از كشتن پليدى و نفس است ؟ يا حكايت عمل ابراهيم عليه السّلام آن پاك مرد خدا پرست و آن بت شكن و بنيان گذار كعبه كه عزيز - ترين قربانى ( اسماعيل ) را در راه خدا بقربانگاه آورد ؟ يا مراد آنست كه پس از تيرباران كردن نفس و شيطان ديگر موجودى هستم كه هم براى خود و هم براى ديگران كار ميكنم هم ميخورم ، هم ميخورانم ، هم خدا را در نظر ميگيرم كه قربانى را بايد براى خدا كرد و هم ميخورم و هم مىخورانم ؟ رويهم رفته در كعبه و شهر حرام و قربانى چند چيز محسوس است : 1 - حكومت واحدهء خدا كه بر همه مسيطر است يك قانون . يك حكومت . يك مبدأ . 2 - يكنواخت بودن ، از بين رفتن امتيازات ، خنثى شدن تبعيضات پوچ سياه پوست و سفيد پوستى و تبعيضات نژادى ، يكسان بودن همه در برابر قانون . 3 - ماه صلح . كوبيدن اهريمن جنگ و خونريزى ، حكومت سازش ، زندگى مسالمت آميز . 4 - خوردن خود و ديگران از نعمت خدا يعنى در راه خدا هم براى خود هستم و هم براى ديگران . 5 - عجب اين است كه اينها فقط به حكم تئورى و در قالب الفاظ نيست بلكه با دست رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله طرح ريزى و پياده شده و همه ساله بايد در يك اجتماع يكميليون نفرى آزمايش و عملى شود . يعنى : سعادت بشر در چهار چيز است : اول : حكومت واحد جهانى ، حكومت توحيد و خدا پرستى تا توحيد حكومت نكند هيچ حكومتى سعادت